Heimwee

"Als ik heimwee heb, dan is dat niet iets wat ik denk, dan heb ik een hol gevoel in mijn buik."

Nick (10 jaar)

Stoer maar toch een beetje aarzelend stapt hij binnen en kijkt onderzoekend om zich heen.
Nick, 10 jaar oud, heeft een dringende vraag. Hij zou toch zo graag willen logeren, maar steeds als hij het probeert, loopt het op een fiasco uit. En hij heeft alles al geprobeerd. Aan andere dingen denken, zichzelf vertellen dat mama en papa gewoon rustig thuis zijn, maar niets helpt tegen dát gevoel. Dat holle gevoel in zijn buik dat maakt dat hij maar één ding wil: naar huis. Ook al vertelt iedereen hem dat er niks gebeurt en dat het allemaal wel goed komt.
Straks komt het schoolkamp er weer aan en dit jaar gaan er geen mama’s meer mee. Hoe moet dat nou?

Hij trekt een bezorgde frons in zijn voorhoofd als hij zijn verhaal vertelt en tekent.
Ooit vond hij logeren leuk, maar dat was voordat opa plotseling stierf. Die donkere nacht toen hij 6 jaar was. Hij weet nog precies dat hij bij een vriendje moest blijven logeren en dat papa en mama zo ernstig keken. Toen kreeg hij voor het eerst dat holle gevoel in zijn buik. ‘Het komt wel goed’, zei de moeder van zijn vriendje. Maar dat was helemaal niet waar, want de volgende ochtend was opa dood. Zo maar, terwijl hij twee dagen eerder nog met hem speelde en lachte. Hij kijkt verontwaardigd.
En papa vond dat hij opa nog moest zien, ook al was hij dood. Maar wist hij veel wat dood was? Het was er koud en wit. Hij huivert. En papa zei toch dat ze naar opa gingen kijken? Maar dat was opa helemaal niet, zo was zijn opa niet, zo ontzettend wit en stil. Zijn opa lachte vaak en had dan van die leuke glinstertjes in zijn ogen. Hij weet nog dat hij heel erg schrok en niet meer wilde kijken.

Samen ontrafelen we de verwarring waarin hij als 6-jarige terecht kwam en waarvan hij tot op de dag van vandaag last heeft.
Als hij zou gaan logeren, dan kon er zo maar iemand dood gaan. Zo maar plotseling, terwijl die eerst nog gezond was. En ze zeggen wel dat het goed komt, maar dat is helemaal niet zo, want opa ging toch dood en dat kan dus altijd gebeuren. En dood is eng, want dan ben je wit en koud. En stel je voor dat papa of mama ………hij moest er niet aan denken. Dus waarschuwde het holle gevoel in zijn buik hem om maar weer gauw naar huis te gaan.
‘Wat denk je nu Nick, is de kans groot dat er iets gebeurt als je gaat logeren?’ ‘Neen’, lacht hij, ‘natuurlijk niet, maar eerst begreep mijn buik dat nog niet.’

En dan verschijnt de stoere 10- jarige, die zegt: ‘Weet jij trouwens dat ik nu een mobiel heb?’